KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/5510 E., 2010/3724 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davalı yana vade farkından kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik başlatılan takip sonucu müvekkili aleyhine ...
Asliye Ticaret Mahkemesi’nde itirazın iptali davasının açıldığını, bu davaya karşılık müvekkilince de menfi tespit davası açılması sonucu birleştirme kararı verilerek anılan bu yargılama neticesinde müvekkilinin davalı yana borçlu bulunmadığına hükmedilmiş ise de, bu davada da müvekkilince ileri sürülen 13.098.-YTL.tutarında iki adet çek ile davalıya yapılan ödemenin gözetilmediğini, oysa bu ödemeler irdelenmiş olsaydı müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının görüleceğini,
davalıya verilen ihtarnameye rağmen müvekkili alacağı olan 13.098.-YTL.nin ödenmediğini belirterek anılan meblağın tahsil edilmiş olduğu tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını, davaya konu edilen iki çek ile ilgili daha önce ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nde karara bağlanan davada da davalı yanca iddialarda bulunulduğunu, bu çeklerde gözetilerek müvekkili lehine verilen hükmün kesinleştiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davaya konu edilen iki adet çekle ilgili iddiaların daha önce ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2004/664 Esas, 2005/594 Karar sayalı dosyasında incelenerek karara bağlandığı ve bu kararın Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği gerekçesiyle davacı yanca kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/5510, K. 2010/3724, 31 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama