KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/6495 E., 2009/8694 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2009
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında müvekkilinin işyeri için Digitürk Paketi Alım-Satım Sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin aldığı mallara karşılık davaya konu senetleri imzaladığını, 10.08.2005 vade tarihli senet ödenmeyince 15 gün sonra yayının kesildiğini, davalının sözleşmeyi feshetmesine rağmen aldığı tüm senetlere dayalı olarak icra takipleri yaptığını ileri sürerek Lüleburgaz 2.icra Müdürlüğü’nün 2006/492 sayılı dosyası üzerinden takibe konulan 10.08.2005 vade tarihli 930.-YTL.bedelli senedin 400.00.-YTL.lik kısmının bedelsiz olduğunun tespitine,
bu icra takibine konu diğer 4 adet senet ile yine Lüleburgaz 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/1271 sayılı dosyası üzerinden takibe konulan 1 adet senet nedeniyle müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine, bu dosyada ödenen 1.372.83.-YTL.nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacının bono bedellerini vadesinde ödemediği için yayının kesildiğini, davacının bono bedellerini ödemek zorunda olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece sözleşmenin 5.5 maddesine göre, davacı üyenin zamanında ödeme yapmaması halinde Digitürk’ün yayın kesme hakkı bulunduğu gibi, muacceliyet şartının gerçekleşmesi halinde bakiye ücret tutarının tamamını da talep etme hakkının bulunduğu, davacının ilk bonoyu zamanında ödeyemediği, sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olmadığı yolundaki iddiasının davanın konusunu etkilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/6495, K. 2009/8694, 1 Ekim 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama