Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/10319 K.2011/3658

Taraflar arasındaki menfi tespit-çek iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin Armada Lojistik adlı şahıs firması sahibi olup, büro makinelerinin Türkiye İthalatçı Distribütörü olan davalı ile 21.11.2005 tarihinde Adana, Osmaniye, Mersin, Antalya ve Gaziantep illerinin yetkili temsilciliği için bayilik sözleşmesi imzalandığını, yetkili bayiliğin müvekkiline vermek karşılığında davalı tarafından müşteri portföyü ve marka tanıtım bedeli (MİF) olarak 30.09.2006 tarihli fatura ile 31.069,20 TL talep ettiğini ve 05.10.2006 tarihinde ödediklerini, 1 yıl sonra Gaziantep Bölge Bayiliğinin ...

Ltd.Şti.’ne devri nedeniyle MİF bedelli olarak müvekkilinin davalıya toplamda 19.644,66 TL’lik iki adet fatura düzenlediğini, bu fatura bedellerini müvekkilinin tahsil ettiğini, 2007 yılı sonlarında Osmaniye, Kahramanmaraş, Adıyaman, İskenderun ve Antalya bölge bayiliklerinin başkasına devredilmesi talep edilince 02.10.2007 ve 06.10.2007 tarihli toplamda 81.000 TL’lik iki adet faturanın düzenlendiğini, davalıya gönderildiğini, önceden yapılan alımlar bedeli olarak davalıya toplam 76.245 TL’lik 3 adet çek düzenlendiğini, anlaşmalara göre,

müvekkilinin MİF’den kaynaklanan alacakları ile 3 adet çekten kaynaklanan borçlarının takas-mahsup yapılacağını ama davalının anlaşmaya uymadığını ileri sürerek çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile çeklerin iptaline, olmadığı takdirde toplamda 81.000 TL fatura bedellerinin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiş, esas savunmasında davaya konu faturaların müvekkiline tebliğ edilmediğini, bayilik sözleşmesinde davacının dayandığı talebe ait madde olmadığını ve bayilik devrinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve son alınan bilirkişi raporuna göre davacının çekleri, mal alım nedeniyle davalıya verdiğinden çeklerin iptalinin mümkün olmadığı, 81.000 TL’lik alacağının da yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, verilen ve infaz edilen tedbir kararı gereği asıl alacak 76.245 TL üzerinden %40 olan 30.498 TL kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.