KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/14709 E., 2011/9779 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalının yetkilisi bulunduğu ... Temizlik Ltd. Şti’ne temizlik malzemeleri siparişi verdiğini ve karşılığında 08.12.2008 vadeli 32.000 TL. bedelli ve 08.01.2009 vadeli 32.000 TL. bedelli iki adet bonoyu şirket yetkilisi olan davalıya verdiğini, müvekkilinin çeşitli zamanlarda davalının yetkilisi olduğu şirkete ödemeler yaptığını, ancak davalının yetkilisi olduğu şirketin edimlerini yerine getirmediğini ve senet bedellerinin de müvekkilinden istendiğini belirterek söz konusu senetler nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, senetlerin alacaklısının ... Ltd. Şti. olmadığını, müvekkilinin senet borçlularından ...’e borç verdiğini, senetlerin de bu nedenle düzenlendiğini, müvekkilinin isteği üzerine bu kişinin ortağı ve yöneticisi olduğu davacı şirketin borca kefil olması nedeniyle senetleri imzaladığını, senetlerin mal alışverişiyle ilgisi olmadığını, müvekkilinin ... Ltd.Şti. ile herhangi bir hukuki bağının olmadığını, senet borçlularından ...’in kendi adına ve şahsen ve davacı şirketi temsilen verdiği beyanda takibe bir itirazlarının olmadığını ve tüm yasal itiraz haklarından feragat ettiklerini söylediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı ile dava dışı ... Ltd. Şti arasında mal alım-satımı ilişkisi bulunmadığı, davacının iddialarını ispatlayamadığı, yemin deliline de dayanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/14709, K. 2011/9779, 11 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama