Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/14732 K.2011/9407

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin aboneliğinin 17.02.1998’de kapatılması, için davalıya müracaat ettiğini, ancak davalı elemanlarının müracaata rağmen gelmediğini, bunun üzerine aboneliğin bulunduğu mahalli terk etmek durumunda kalan müvekkilinin terk sırasında şahsına ait sayacı da sökerek yanına aldığını, davalı elemanlarının aradan dokuz ay geçtikten sonra 17.11.1998’de ilgili mahale gelerek mahallin boş ve sayacın kaldırılmış olduğunu görerek durumu abonelik kartonuna işlediklerini,

söz konusu tesisata dava dışı bir kişinin 11.03.2005 tarihinde abonelik için başvurduğunda bu kişiden eski sayacı bulmasının istendiğini ve müvekkiline ulaşıldığını, müvekkilinin de sayacı davalı kuruma götürdüğünü, davalının 2000-2005 dönemi için kaçak tahakkuk yaptığını, oysa bu dönemde mahallin müvekkilince kullanılmadığını belirterek tahakkuk ettirilen kaçak bedelin şimdilik 6.500 TL’si yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 16.02.2010 tarihli dilekçesiyle talebini 11.613,14 TL olarak ıslah etmiş ve ödenen 3.500 TL’nin istirdadını istemiştir. Davalı vekili, sayacın 30.05.2000 ve 05.10.2001’de okunduğunu, davanın hukuki ve yasal dayanağı bulunmadığını, yapılan tahakkukun mevzuata uygun olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının aboneliğin iptali için 1998 yılında davalıya başvurduğu, davalının dokuz ay sonra bu mahalle giderek inceleme yaptığı, ancak kaçak tutanağı düzenlemediği, bu durumun davalı için hizmet kusuru oluşturduğu, sayacın kaldırılmasından (7) yıl sonra sayacın usulsüz olarak teslim alındığı, sonradan mühürlerinin kopuk olduğundan bahisle kaçak tahakkuk yapılmasının doğru görülmediği,

zaten davacının 1998-2005 yılları arasında tesisatın bulunduğu yerde olduğunun iddia edilmediği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, ödenen 3.500 TL’nin ise ihtirazi kayıtsız ödendiği, bu nedenle istirdadının istenemeyeceği gerekçeleriyle istirdat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.