Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/14733 K.2011/9408

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin sanayi sicil belgesi sahibi olduğunu, bugüne değin müvekkilinin indirimli tarifeden yararlandığını, ancak davalı kurumun 7.4.2009 tarihli 43.139 TL bedelli fark faturası tahakkuk ettirdiğini belirterek müvekkilinin söz konusu fatura nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 8.3.2008 tarihinde vizesi dolan belgesini 20.04.2009 tarihinde yeni vizesi yapılmış şekilde müvekkiline ibraz ettiğini, müvekkili şirketin bilgi işlem alt yapısındaki değişiklik sebebiyle 14.05.2008-23.01.2009 dönemleri arasındaki faturaların ticarethane tarifesi yerine eski kayıt baz alınarak sanayi tarifesinden tahakkuk ettirildiğini, daha sonra tarife yapısındaki değişiklik fark edildiğinde ticaret tarifesi üzerinden dava konusu tahakkukun yapıldığını, davacıya vizesini yenilemesi gerektiğini bildiren tebligatın yapıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı tarafından fark faturasına dayanak yapılan ilk faturanın 15.05.2008-25/06/2008 dönemine ait 15.330,70 TL’lik fatura olup, bu faturanın ticarethane tarifesinden düzenlenmesi halinde tahakkuk miktarının 21.269,63 TL alacağı, bu fatura için her iki tarife arasındaki farkın 5.938,77 TL olduğu,

işte bu ilk fatura ticarethane tarifesinden düzenlenerek davacıya tebliğ edilmiş olsaydı davacının fatura tarihinden önce vizesini yaptırdığı sanayi sicil belgesini davalıya ibraz etmemesinin düşünülemeyeceği, böylece devam eden aylarda ticarethane tarifesinden fatura ödemesi yapmak zorunda kalınmayacağı, bu durumda davalının iyiniyetli davranışından söz edilemeyeceği, davalının ticarethane tarifesinden fatura düzenlemeyerek fark faturasındaki zararın artmasına neden olduğu,

bu itibarla davacının sadece fark faturasına dayanak olan ilk faturanın farkından sorumlu olacağı diğerlerinden sorumlu olmayacağı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya 37.200,23 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu’nun 24.08.2006 tarihli 875 sayılı kararında yer alan Tarife Uygulama Usul ve Esasları Abone Grupları ve Tanımı başlıklı 1/A maddesi;”6948 Sayılı Sanayi Sicil Kanunu’nda tanımı yapılan ve ilgili resmi kuruluşça onaylı sanayi sicil belgesini ibraz eden sanayi işletmeleri bu abone grubu kapsamındadır. Sanayi sicil belgelerinin vize bitim tarihinin içinde bulunduğu fatura döneminden sonraki ilk fatura dönemi sonuna kadar yenilenerek ibraz edilmemesi halinde tüketimleri ticarethane abone grubu tarifesinden faturalandırılır” şeklindedir. Buna göre vizesini yeniletmesi ve davalıya ibraz etmesi gereken davacı abonedir.

Bu durumda anılan tarife hükmü gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davalının iyiniyetinden söz edilemeyeceğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.