Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/14863 K.2011/3022

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen satış sözleşmesi kapsamında yanların adına kayıtlı araçların takas edildiğini, davalının ödemeyi taahhüt ettiği 2750 TL tutarlı bonoyu ödemediği gibi yedinde bulunan müvekkiline ait aracı 2002 yılı Aralık ayında iade ederek, ödediği bedelin tahsili için müvekkili aleyhine açılan tazminat davası sonucunda 18.309,62 TL’nin müvekkilinden tahsiline karar verildiğini, bu ilişki sonucunda müvekkilinin mağdur olduğunu, geçersiz sözleşme nedeniyle müvekkilinin araca ait vergi borçları ve trafik cezalarını ödemek zorunda kaldığı gibi, gelir kaybına uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000 TL’nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş ve esas bakımından da davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, somut olayda gerek aracın teslim alındığı bildirilen 2002 yılı Aralık ayı ve gerekse davalı yanca davacı aleyhine açılan tazminat davası ile bu davaya davacının verdiği cevaplar itibariyle davacı yanın sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiğini açık bir şekilde bildiği halde, BK’nun 66.maddesi uyarınca bir yıllık zamanaşımı süresi içinde davasını açmadığı gözetilerek zamanaşımı sebebiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ilişkinin satım sözleşmesinden kaynaklanmış olması nedeniyle somut olayda BK’nun 125.maddesi hükmü uyarınca zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu gözetilmeden, aynı kanunun 66.maddesi gereğince 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.