Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/1698 K.2010/11303

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar 11.05.2007 tarihli dava dilekçelerinde davacı ...’in davalının yanında plasiyer (dağıtıcı) olarak çalışmaya başladığı 20.12.2005 tarihinde davalının talebi doğrultusunda boş bir senedi teminat olarak davalıya verdiğini, diğer davacı ...’in ise senette kefil sıfatı ile imzasının bulunduğunu, teminat senedi almanın bu iş çevresinde yaygın bir uygulama olduğunu, ancak davacı ...’in (3) ay çalıştıktan sonra davalının yanından ayrıldığını, davalının teminat senedini iade etmediği gibi takibe koyduğunu bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek senet nedeni ile davalıya borçlu olmadıklarının tespiti ile % 40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmişler, davacılar 19.09.2007 tarihli dilekçeleri ile davaya istirdat davası olarak devam edilmesini istemişlerdir.

Davalı vekili, davacı ...’in müvekkiline ait gıda işinde pazarlamacı olarak çalıştığını, çalıştığı süre içinde müvekkiline borçlandığını ve dava konusu senedin bu nedenle düzenlendiğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı tarafın senedin teminat amacıyla verildiğini ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ...’in davalının yanında gıda dağıtıcısı olarak çalıştığı tarafların kabulündedir. Hal böyle olunca taraflar arasında işçi – işveren ilişkisi bulunduğundan bu tür davalara bakma görevi iş mahkemesine aittir. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.