KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/3435 E., 2010/10395 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 18.01.2010
- Nosu
- 93-16
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili sayaç değişimi sırasında davalı şirket yetkililerinin müvekkilinin sayaç girişindeki A fazının klemensinin gevşek olduğu gerekçesiyle tutanak tuttuklarını ve ek tahakkuk yaparak 3.12.2008 son ödeme tarihli 40.926,40 TL.lik bir fatura düzenlendiğini iddia ederek müvekkilinin faturadan dolayı borçlu bulunmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili sayacın değiştirilmesi sırasında A fazının bağlı olmadığının tesbit edildiğini, bu suretle sayacın 1/3 oranında eksik sarfiyat kaydettiğini, eksik sarfiyata ilişkin olarak düzenlenen faturadan dolayı davacının borçlu olduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna davacı tarafından ayrıntılı gerekçeleri de gösterilerek itiraz edilmiştir. Bu durumda oluşturulacak ve konusunda uzman bir bilirkişi heyetinden itirazları giderecek nitelikte yeni bir rapor alınıp, varılacak uygun sonuca göre bir hüküm kurulmak gerekirken, yetersiz incelemeyi içeren rapora dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Aslı gibidir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/3435, K. 2010/10395, 29 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama