KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/4445 E., 2010/6866 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 09.12.2009
- No
- 836-1461
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Dava, kredi kartı borcunun tahsili istemiyle girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacı vekili ile davalı asil 09.12.2009 günlü duruşmada taraflar arasında 5464 sayılı Yasa’nın geçici 5.maddesi gereğince protokol yapıldığını beyan etmişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 5464 sayılı Yasa’nın geçici 5.maddesi gereğince protokol yapılması nedeniyle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu uyuşmazlık Banka Kredi Kartı Sözleşmesi’nden kaynaklanmaktadır.
07.07.2009 tarih ve 27281 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5915 Sayılı “Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un 2. maddesi uyarınca 5464 Sayılı Yasaya eklenen Geçici 5. madde hükmüyle banka kredi kartı borcu bulunan kart hamillerine, borcun yeniden yapılandırılması ve takside bağlanması suretiyle tasfiyesi konusunda birtakım olanaklar sağlanmıştır. Geçiçi 5.maddenin 4.fıkrasında ise, halihazırda yapılan işlemler baki kalmak ve kararlaştırılan taksitlerin ödenmesi şartıyla icra işlemlerinin duracağı belirtilmiştir.
Bu durumda mahkemece, yeniden yapılandırma talebi üzerine düzenlenen ödeme planı uyarınca ödemelerin sonuna kadar beklenmesi ve bu hususun bekletici mesele yapılması konusunda ara karar vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/4445, K. 2010/6866, 3 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama