Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/5125 K.2011/547

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketten çeşitli miktar ve türde gıda malzemeleri satın alındığını, bakiye 12.576,59 TL borcu bulunduğunu, müvekkilinin bu alacaktan şimdilik 4.593 TL’lik kısmı için takip başlattığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkinin yazılı sözleşme ilişkisine dayandığını, uyuşmazlığın sözleşme uyarınca davacının yükümlendiği ödemelere ilişkin olarak müvekkilince düzenlenen faturaların davacı yanca yok sayılmasından kaynaklandığını, cari hesap ilişkisi kat edilmeden faiz istenemeyeceğini, faizin fahiş olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin 4.maddesinin delil sözleşmesi hükmünde bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, tarafların birbirini teyit eden kayıtlarına göre davacının davalıdan 4.593,32 TL alacaklı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı tarafından davacı adına, “gondol bedeli”, “satış primi” “aylık ciro primi” ve "satış primi" içeriğiyle düzenlenen toplam tutarı 3.958,70 TL olan dört adet faturanın davacı defterlerinde kayıtlı olmadığı ve bu faturaların davacıya tebliğ edilmediği anlaşılmakta ise de davalı söz konusu faturaların taraflar arasındaki sözleşme uyarınca düzenlendiğini, bu nedenle dikkate alınması gerektiğini savunmuştur. Bu durumda mahkemece söz konusu faturaların yanlar arasındaki sözleşmeye uygun düzenlenip düzenlenmediği üzerinde durularak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.