Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/5225 K.2011/1801

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Sa-De Turizm Ltd.

Şti arasında 01.5.2004 başlangıç tarihli direkt satış sözleşmesi imzalandığını, daha sonra taraflar arasında ek protokol imzalanarak 01.5.2004 tarihinde yürürlüğe giren sözleşmenin tüm şartları ve bağlayıcı hükümlerinin davalıya devredildiğini taraflar arasındaki ek protokol hükümlerine göre, sadece müvekkilinin pazarladığı meşrubatları, satmayı ve bulundurmayı, işyerini ve işletmesini kısmende olsa başkasına satmamayı, devretmemeyi kabul ettiğini aksi halde cezai şart ödeme taahhüdünde bulunduğunu, Sulh Hukuk Mahkemesince yaptırılan tespitte sözleşme adresinde davalının bulunmadığının bir başka şirketin olduğunun tespit edildiğini,

buna göre davalının işyeri adresini terketmek suretiyle sözleşme ve protokole aykırı davrandığının sabit hale geldiğini belirterek 65.000 USD cezai şarttan şimdilik 15.000.-USD ceza-i şart ile pazarlama faaliyetlerine katkı bedeli ve bedelsiz ürünlerin bedeli toplamı olan 192.785.24 TL' den şimdilik 22.785.24 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili,13.5.2009 havale tarihli ıslah dilekçesiyle pazarlama faaliyetlerine katkı bedeli ve bedelsiz ürün bedeli yönünden 138.067.40 TL talep ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin fesihten haberdar olmadığını, davacıdan halen buz bar için ürün alımlarının devam etmekte olduğunu, cezai şartın tek taraflı ve fahiş olması nedeniyle geçersiz olduğunu, sözleşme gereği teslim edilmesi gereken bedava ürünlerin eksik teslim edildiğini müvekkilinin kiralayanı tarafından haksız ve hukuka aykırı bir şekilde tahliye edildiğini, bu durumun mücbir sebep oluşturduğunu, sözleşmenin 8. maddesi uyarınca mücbir sebebin varlığı halinde cezai şart ödenmeyeceğini, kaldıki işyerinin kapatılması nedenine dayalı feshin geçerli olacağını, zira sözleşmenin 7. maddesi işyerinin başka yere taşınması durumunda dahi sözleşmenin devam edeceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının onayı olmaksızın davalının işyerini terkettiği ve bu hareketin sözleşmeye aykırılık oluşmasından dolayı sözleşmenin davacı tarafından haklı olarak feshedildiği gerekçeleriyle davanın kabulüne, 15.000 USD ceza ile 138.06.40 TL' alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir