KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/7204 E., 2011/2555 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 07.11.2006
- No
- 1129-1215
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalılardan ...’un Kastamonu 1.İcra Müdürlüğü’nün 2004/5355 esas sayılı dosyasında bir adet çeke dayalı olarak müvekkili aleyhine takip başlattığını, yine davalı ...’ın da Kastamonu 1.İcra Müdürlüğü’nün 2004/5356 esas sayılı dosyasında beş adet çeke dayalı olarak müvekkili aleyhine takip başlattığını, taraflar arasında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığını, takiplere konu çeklerin dava dışı ...
Gıda A.Ş ile müvekkili arasında imzalanan distribütörlük sözleşmesi gereğince teminat olarak verilen çekler olduğunu, distribütörlük sözleşmesinin ...
Gıda A.Ş tarafından haksız olarak fesedilerek çeklerin üzerlerinde yazılı tarihlerden önce bankaya ibrazıyla davaya konu takiplerin başlatıldığını, sözleşmenin fesih tarihi itibariyle müvekkilinin dava dışı şirkete borcu bulunmadığını, ancak sözkonusu şirketin takiplerden netice alamayacağı düşüncesiyle davaya konu çekleri davalılar aracılığıyla takibe koyduğunu belirterek,müvekkilinin takipler nedeniyle davalı ...’a 21.000.000.000.-TL ve davalı ...’a da 23.601.000.000.-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili,davacının iddalarını kabul etmediklerini,davacı ile dava dışı kişi arasındaki ticari ilişkinin boyutlarının müvekkilleri ilgilendirmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/7204, K. 2011/2555, 28 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama