KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/8706 E., 2011/4144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2011
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - KARAR -
Davacı, davalıya olan borcuna karşılık 15.12.2004 vade tarihli 4.025.00 YTL bedelli bonoyu imzalayıp davalıya verdiğini, daha sonra davalıya olan borcunun 2.350.00 YTL' lik kısmı için davalıya 1 adet inek ve 1 adet buzağı verdiğini, bunun dışındaki borcu için davalıya ayrıca ödeme yaptığını ve davalının da kendisine 2.850.00 YTL aldığına ilişkin belge verdiğini ancak senedin icra takibine konu edildiğini ileri sürerek davalıya senetten dolayı borçlu olmadığının tespitine % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkiline olan borcunu ödediğini yazılı delille ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davacının ibraz ettiği belgelerdeki imza ve yazıların davalıya ait olduğunun Adli Tıp raporu ile belirlendiği belgelerden "Osman' a verdiğim para 2 milyar 850 YTL aldım" yazısı altındaki imzanın ve sodepten yedi yüz milyon aldım" yazısının davalıya ait olduğunun anlaşıldığı,
buna göre davacının senet bedelinin 3.550.00 YTL' lik kısmını davalıya ödediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının icra takip dosyasında takibe konulan bonodon dolayı davalıya 3.550 YTL asıl alacak ve 1.464.38 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 5.014.38YTL borçlu olmadığının tesipitine, takibin bu miktar yönünden iptaline, İİK' nun 72/5 maddesi gereğince 5.014.38 YTL' nin % 40' ı oranında tazminatın davalıdan tahsiline davalının % 40 tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/8706, K. 2011/4144, 30 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama