KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/8891 E., 2011/3305 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, Etibank A.Ş ile davalı asıl borçlu .....
Market Tic.Ltd.Şti.arasında genel kredi sözleşmesi akdedildiğini, davalı ...’ın sözleşmede müşterek borçlu müteselsil kefil olarak yer aldığını, ayrıca kredinin teminatı olarak maliki olduğu taşınmaz üzerine 20.000.-TL bedelli ipotek tesis ettiğini, kredi geri ödemelerinin aksaması üzerine hesabın kat edildiğini, noter kanalıyla ihtarname keşide edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine kredi lehtarı ve ipotek veren davalı aleyhine girişilen ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe davalının itiraz ettiğini, takibin durduğunu,
alacaklı TMSF’ye devredildiğini,bilahare TMSF tarafından da alacağın müvekkili şirkete devir ve temlik edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sözleşmede bankaca uygulanan en yüksek kredi faiz oranı olan %200’ün 2 katı olan %400 oranı üzerinden temerrüt faizi uygulaması öngörülmüş ise de, davacı yanca %200 nispetinde temerrüt faizi talep edildiği, takip tarihi itibariyle toplam alacağın 8.215.32.-TL olduğu gerekçesiyle itirazın iptaline, takibin 8.215.32.-TL üzerinden 5.255.-TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren 20.000.-TL. kefalet limitini aşmamak üzere %200 temerrüt faizi uygulanarak ve talepnamedeki diğer koşullarla devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/8891, K. 2011/3305, 15 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama