Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/10127 K.2012/1413

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında araba lastiği satışı konusunda sözlü anlaşmanın bulunduğunu, ancak davalı tarafça gönderilen lastiklerin ayıplı olduğunu, bununla birlikte davalının başlangıçta müvekkilinin yetkili bölge bayii olacağını söylemesine rağmen davalının bizzat müvekkilinin faaliyet alanı olan ...'te mal sattığını, lastiklerin arızalı ve kalitesiz olması sebebiyle müvekkilinin itibar kaybettiğini, bu şekilde maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek iade lastik miktarı olarak 13.059-TL, hasarlı lastikler miktarı olarak 2.578-TL, depo gideri olarak 3.000-TL, işçi gideri olarak 2.100-TL, manevi zarar olarak 5.000-TL, maddi zarar karşılığı 6.000-TL olmak üzere toplam 29.637-TL tazminatın ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde belirtilen iddiaların yersiz olduğunu, iade ve ayıplı mallarla ilgili olarak yasal prosedüre uygun bir işlemin bulunmadığını iddia ederek davacının davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda davalı tarafça kesilen son fatura tarihinin 04/11/2004 tarihi olduğu, tespitin ise 09/06/2005 tarihinde yapıldığı, buna göre ayıp ihbarı için tacirler arasındaki en uzun süre olan 6 aylık sürenin de geçtiği , bununla birlikte davacı tarafça ayıp iddiasına ilişkin somut hiçbir delil sunulmadığı, ayıplı olduğu belirtilen lastiklerin davacı tarafından satılan lastikler olduğunun ispatlanamadığı, yine davaya konu edilen manevi zarar,işçilik giderleri, depo giderleri, ve sebebi açıklanmayan maddi zarar iddiaları yönünden davacı vekilinin herhangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.