Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/10943 K.2012/5236

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda; “davanın kısmen kabulüne, 19.847,06 TL asıl alacak ve 992,10 TL faiz olmak üzere toplam 20.839,16 TL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine” denildiği halde, gerekçeli kararda; “davanın kısmen, kabulü ile 19.847,06 TL asıl alacak ve 992,10 TL faiz alacağı olmak üzere 20.839,16 TL’nin davalıdan tahsiline, bunun asıl alacağı oluşturan 19.847,06 TL’si için dava tarihinden itibaren reeskont faizine hükmedilmesine” denilmiştir.

Bu hal HMK’nun 294.(HUMK 381/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.04.1992 gün 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.