KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2011/11639 E., 2012/2546 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Dava; mal satışından kaynaklanan faturaya dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.
Davalı vekili, inşaat malzemeleri satan davacı şirketin sahibi.. ile müvekkilinin 2004 yılından beri ticari ilişki için de olduğunu, müvekkilinin, davacının taşeronu olarak çalıştığını, müvekkilinin davacı için kurduğu çadır bedeli olarak ...'ün müvekkiline 3.500,00 TL ödemeyi taahhüt ettiğini, çadır bedeline karşılık davacının icra takibine konu ettiği 2.712 TL’lik fatura içeriğindeki inşaat demirini müvekkiline verdiğini, halen müvekkilinin 788,00 TL bakiye alacağının bulunduğunu belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiş, karşı dava yolu ile bakiye 788,00 TL alacağın davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili, davalının icra takibine konu malı aldığını kabul ettiğini, mahsuben yapılan bir çadır alışverişinin bulunmadığını,savunmada bahsi geçen ...’ün davacı şirketle hiçbir ilgisinin bulunmadığını şirketin yetkilisi olmadığını belirterek karşı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl davanın kısmen kabulüne, icra takibine yapılan itirazın 2.712,80 TL asıl alacak üzerinden iptali ile takibin devamına, işlemiş faiz talebinin reddine, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, ispatlanamayan karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı (karşı davacı) vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2011/11639, K. 2012/2546, 21 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama