Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/13501 K.2011/15772

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında konsinye olarak satılmak üzere sekiz adet irsaliyeye konu malların müvekkilince davalıya teslim edildiğini, davalının bu malların bedelini ödemediği gibi iade de etmediğini, mal bedelinin tahsili için aleyhine girişilen takibe itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali, takibin devamı ve %40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacınını ayıplı tekstil ürünleri vermesi üzerine yanlar arasında anlaşmazlık çıktığını, sonrasında davacının bizzat gelerek müvekkile ait işyerinden malları aldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalıdan alacaklı olmadığının saptandığı ve ayrıca davalının borcu bulunmadığına dair yaptığı yemin içeriği gözetilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık alım satım ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davacı davalıya konsinye satış şeklinde hediyelik eşya ve tekstil ürünü teslim ettiğini, ancak davalının mal bedellerini ödemediği gibi malları da iade etmediğini iddia etmiştir.

Davalı, 11.11.2008 tarihli duruşma tutanağına geçirilen ifadesinde, davacıdan 2005 yılında konsinye olarak hediyelik eşyalar aldığını ancak daha sonra bunları davacıya iade ettiğini, 2007 yılında ise davacının tekstil ürünlerini kendisine getirip bıraktığını, fakat bu ürünlerin modası geçmiş ürünler olması nedeniyle satılmadığını söyleyince davacının gelerek mallarını toplayıp götürdüğünü beyan etmiştir.

Görüldüğü gibi davalı, dava konusu malları aldığını ancak sonradan hediyelik eşyaları davacıya götürüp iade ettiğini, tekstil ürünlerinin ise davacı tarafından toplanıp götürüldüğünü savunmuştur. Bu durum karşısında somut olay bakımından ispat külfeti davalı taraftadır. Davalının savunmasını yazılı delille kanıtlaması gerekmektedir. Mahkemece ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşürülerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.