Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/5793 K.2011/15266

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ... 'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 27.08.2008 tarihli Yeminli Mali Müşavirlik Tasdik Sözleşmesine göre müvekkili tarafından davalı şirketin 2007 yılı KDV iadelerinin tasdik edileceğinin kararlaştırıldığını, müvekkili şirketin ücretinin asgari ücret tarifesi üzerinden peşin ödeneceğinin sözleşmede öngörüldüğünü, müvekkili şirketin yaptığı hizmete karşılık davalıya 07.01.2009 tarihinde 2007 yılı "KDV iade rapor ücreti" adı altında 59.548,92 TL'lik fatura düzenlenerek gönderildiğini, ancak faturanın davalı tarafça iade edildiğini ileri sürerek sözü edilen faturaya dayanılarak davalı aleyhine girişilen takibe yönelik itirazın iptali ile takibin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, müvekkili şirketle grup şirketleri olan birçok şirkete yeminli mali müşvirlik hizmeti verdiğini, davacının faturasını 15.01.2009 tarihinde iade ettiklerini, davacının iade edilen bu fatura yerine 22.01.2009 tarihli 15.264,48 TL'lik düzenlediği fatura bedelinin davacı çalışanı ...'a elden ödendiğini, aynı dönem için aynı konuda iki adet fatura olamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne davalının takibe itirazının 57.073,00 TL. asıl alacak üzerinden iptali ile asıl alacağa takipten itibaren %20'yi geçmemek üzere değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan 15.10.2010 hakim havale tarihli bilirkişi heyeti raporunun 4. ve 5. sayfalarında "... Dosya incelememizde, davacı yan tarafından davalı yana 07.01.2009 tarihli 169142 nolu 59.548,92 TL. tutarlı fatura düzenlenmiş olduğu düzenlenmiş olan bu faturanın ise, davacı yan yevmiye defterinin 08.06.2009 tarihinde 1917 nolu yevmiye maddesinde, 438 nolu sayfasında kayıtlı olduğu, davalı yan ticari defterlerinde kayıtlı olmadığı tarafımızdan görülmüştür." şeklinde tespit yapılmıştır.

Öte yandan, davalının delil listesinde 4 ve 6 nolu delil olarak bildirdiği 21.12.2008 tarihli ... A.Ş. antetli, davacı şirketin faksından gönderildiği iddia edilen faks metninde ise;

"Deko-Tedeko 2007 yılı KDV iadesi tutarlarının;

Deko Ocak-Aralık ayları için iade tutarı 690.825,01 TL., ücret tutarı 50.465,19 TL., KDV 9.083,73 TL., fatura Edilecek tutar Deko 12.936,00+2.328,48 KDV=15.264,48 TL. ..." olarak yazılmıştır.

Hal böyle olunca, bilirkişi kurulu raporunda açıklanan bölümün ve davacı şirketçe gönderildiği iddia edilen 21.12.2008 tarihli faksın içeriğinin birlikte değerlendirilerek dava konusu faturanın, fatura tarihinden yaklaşık 5 ay sonra davacı defterine işlenmiş olması yanında, davacı ticari defterlerinin kapanış tasdiklerinin bulunmaması nedeniyle lehine delil teşkil etmeyeceği de gözetilerek konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile ve yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.