KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2011/7862 E., 2012/2192 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinde kaçak su kullanıldığından bahisle 31.07.2006 tarihli kaçak su tutanağı tutularak 11.287,97 TL asıl borç, 3.486,51 TL faiz olmak üzere toplam 14.771,48 TL kaçak su kullanımına dayalı borç tahakkuk ettirildiğini, bu tutanağa istinaden müvekkili hakkında hırsızlık suçundan Sincan 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/421 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığını, davalı kurum tarafından 18.07.2006 tarihinde müvekkilinin su hattı ana borusunun kolyeden tıpalanmak sureti ile kapatıldığını, dolayısıyla müvekkilinin kaçak su kullanmasının fiili imkansızlık nedeni mümkün olmadığını ileri sürerek kaçak su kullanım faturası ve faizinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı hakkında daha evvelden de 6 kez olmak üzere kaçak su kullanımına ilişkin tutanak tutulduğunu, davacının şebeke suyuna boru takarak kaçak su kullanma fiiline devam ettiğini, bu nedenle yapılan işlemde herhangi bir usul ve yasaya aykırılık söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; dava konusu 31.07.2006 tarihli kaçak su tutanağından önce davacı abonenin sayaç bağlantısına gelen şebeke yolunun davalı yanca iptal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 31.07.2006 tarihli kaçak su tutanağı sebebi ile davacının, davalı idareye 11.284,97 TL ana para ve buna bağlı olarak herhangi bir faiz ve ceza borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2011/7862, K. 2012/2192, 15 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama