Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/14678 K.2013/2211

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin kaybettiği 4 adet senede dayalı olarak davalı ... tarafından icra takibi başlatıldığını senetlerde alacaklı olarak görünen davalılarla müvekkilinin ticari ilişkisinin bulunmadığını belirterek müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının senetlerdeki imzasına itiraz etmediğini bildirerek davanın reddini, %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacının dava konusu 4 adet bonoda keşideci sıfatı taşıdığı, bonolardaki imzasına itiraz etmediği, ticari defterlerinde bonolara dair kayda rastlanmadığı, bonolardan dolayı borçlu olmadığına ilişkin dosyaya yeterli ve inandırıcı belge ve delil sunamadığı, davacının kötüniyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalı ...'in %40 kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “Davanın Reddine” denildiği halde, gerekçeli kararda “ Davanın Reddine, davalılardan ...'in % 40 kötüniyet tazminatı talebinin reddine” denilmiştir. Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında % 40 kötüniyet tazminatı yönünden çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK.nun 381/2. (HMK m.298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 E., 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.