Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/172 K.2012/9667

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında 05.11.2009 ve 06.01.2010 tarihlerinde ... Çok Maksatlı Yer Tespit ve Takip Sistemi Taksitli Satış ve Kiralama Sözleşmeleri imzalandığını, davacının edimini yerine getirip, cihazları davalı araçlarına monte ettiğini, davalının keşide edilen aylık servis hizmet bedeli faturalarını kısmen ödediğini, keşide edilen ihtarnameden sonuç alınamadığını, alacağın tahsili için girişilen icra takibine kısmen itiraz olunduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının edimini ayıplı ve eksik ifa ettiğini, bu bedelin ödenmesinin beklenemeyeceğini, itiraz edilen kısmın eksik hizmetin davacı yanca kesilmesinden sonraki döneme ait olduğunu, faturaların müvekkiline gönderilmediğini bildirerek, davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonundan bilirkişilerden alınan rapor kapsamında davacının davalıya verdiği ürünlerin doğru olarak çalıştığı, davacının kusuru bulunmadığı, keşide edilen faturalardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 6.213,28 TL yönünden iptaline, takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarını reddi gerekmiştir.

2) Hükmedilen toplam miktar içinde işlemiş faiz de bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece faize faiz yürütülmesine olanak sağlayacak şekilde hüküm oluşturulması, BK.'nın 104/son maddesine aykırı ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.