Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/6991 K.2012/13850

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını, müvekkilinin ciranta sıfatıyla imzaladığı takibe konu senet bedeli 300.00 TL iken tahrifatla 2.300.00 TL'ye dönüştürüldüğünü, senedin geçersiz olduğunu iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevabında, müvekkilinin iyi niyetli 3. kişi olup, müvekkilinin davacıya sattığı kömür karşılığında dava konusu senedi davacının ciro ederek verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı hakkında açılan ceza davasında Adli Tıp Kurumundan alınan raporda senedin yazı ve rakamla belirtilen miktarında ilave yapıldığına dair bulguya rastlanılmadığı, bono metninin davalının el yazısı ile doldurulduğunun belirtildiği, kesinleşen ceza mahkemesi kararında, davalının açık bono niteliğinde olan senedi doldurarak icra takibine koymasını resmi evrakta sahtecilik kabul edilerek davalının cezalandırılmasına karar verildiği, ceza mahkemesi kararında tespit edilen maddi olgunun BK 53. maddesi uyarınca hukuk hakimini bağlayacağı gerekçesiyle davanın kubulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava konusu senedin 300.00 TL miktarlı iken sonradan 2.300.00 TL yapılarak tahrifat iddiasıyla işbu davayı açmıştır. Bonodan da anlaşılacağı üzere somut olayda senedin 300.00 TL miktarlı olduğu davacının kabulündedir. Başka bir anlatımla dava konusu senedin 300.00 TL'lik kısmı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık konusu olmayan konularda hüküm kurulamaz. Her ne kadar yerel mahkemece kesinleşmiş ceza mahkemesi kararına dayanılarak hüküm kurulmuşsa da davacının ikrar ettiği ve uyuşmazlık konusu olmayan 300.00 TL bakımından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.