Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/14165 K.2014/10850

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız davalı N.. A.. ve R. A.. vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. E. Ç.. ile davalılardan N.. A.. ve R. A.. vek. Av. A.. A..'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “davanın kısmen kabulüne, icra takip dosyasında davalıların 1.109.999,99 TL asıl alacak, 370.202,88 TL % 36 işlemiş faiz alacağı ve 66.636,51 TL % 18 işlemiş faizin KDV'si alacağı olmak üzere toplam 1.546.839,38 TL alacağa itirazın iptaline, 443.999,99 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, takipten itibaren asıl alacağa yıllık % 36 temerrüt faizi ve faizin % 18'i oranında KDV uygulanmasına,

fazlaya ilişkin isteğin reddine” denildiği halde, gerekçeli kararda “davanın kısmen kabulüne, icra takip dosyasında davalıların 1.109.999,99 TL asıl alacak, 370.202,88 TL % 36 işlemiş faiz alacağı ve 66.636,51 TL % 18 işlemiş faizin KDV'si alacağı olmak üzere toplam 1.546.839,38 TL alacağa itirazın iptaline, 443.999,99 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, takipten itibaren asıl alacağa BK.m.88/2 ile sınırlı olmak kaydıyla yıllık % 36 temerrüt faizi ve faizin % 18'i oranında KDV uygulanmasına, fazlaya ilişkin isteğin reddine” denilmiştir.

Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HMK'nın 298/2. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.