Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/14967 K.2014/11344

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı davacı vekilince de katılma yolu ile temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. Ü.. P.. ve davalı vek. Av. E.. K..'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında LPG gaz alımı konusunda bayilik anlaşması olduğunu, davalıdan müvekkilinin gaz alımı yaptığını, anlaşma süresince müvekkilinin aldığı gaz bedelini ödediğini ve borcu bulunmadığını, müvekkilinin Yapı Kredi Bankası'na ait boş çeki davalı şirkete yaklaşık beş yıl önce teminat olarak verdiğini, sözleşme süresi 20 gün önce bittiğinden müvekkilinin başka bir firma ile anlaşma imzaladığını, bu anlaşma akabinde herhangi bir zarar olmamasına rağmen, sırf müvekkilini yeni anlaşmadan caydırmak için çeki, anlaşmaya aykırı doldurarak bankaya ibraz ettiğini ileri sürerek, davalı şirkete borçlu olmadığının tespiti ile, çekin iptali ve ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, ticari defterler, alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davacı şirketin ticari ilişkiden dolayı davalı şirkete 8.000 TL borçlu olduğunun tespitine, davacı şirketin Yapı Kredi Bankası ... Şubesi 0000115151470355691 nolu 312.440 TL bedelli 28.12.2010 keşide tarihli çekin iptali isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 72. maddesine dayalı olarak açılan menfi tespit davası olup, yargılama sonunda kurulacak hüküm, borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olmalıdır. Oysa mahkemece bu yön gözetilmeden hükmün ikinci fıkrasında borç miktarı belirlenerek olumlu tespit davası şeklinde hüküm kurulmuştur. Bu husus, yasaya aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.