Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/5395 K.2013/10079

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı tarafından üretilen "LEVİS"markalı ürünlerin davacının mağazalarında teşhir ve satışı konusunda tarafların anlaştıklarını ve bu çerçevede uzun süredir ticari ilişki içinde bulunduklarını, ülkedeki ekonomik krizden dolayı tedbir almak zorunda kalan müvekkilinin, davalının teklif ettiği 150.000 TL değerinde ürünleri alamayacağını ve bayiliğe devam edemeyeceğini 13.02.2009 tarihinde elektronik posta ile davalı şirkete bildirdiğini, davalı yetkililerinin ısrarı ve vadelerde gerekli uzatmaları yapacaklarını taahhüt etmeleri üzerine müvekkilinin ürünleri kabul edip, karşılığında ileri tarihli çekler verdiğini,

davalının çekleri teslim alarak fatura bedellerini tahsil ettiğini, ancak davalı yanın 14.09.2009 tarihinde daha önce kendilerine teminat olarak verilen teminat mektuplarını bankaya götürmek suretiyle karşılıklarını tahsil etmek istediklerini,müvekkilinden vadelerini de kabul ederek aldıkları çekleri iade etmeksizin teminat mektuplarını paraya çevirmek isteyerek kötüniyetli davrandıklarını, çek bedellerinin ödenmemesi halinde teminat mektuplarının paraya çevrileceğinin bildirilmesi üzerine müvekkili şirketin fatura bedellerini nakit olarak ödemek zorunda kaldığını,

davalının bu davranışının müvekkiline haksız saldırı niteliği taşıdığını ve ticari itibarının zedelendiğini iddia ederek 10.000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacı iddiasının hukuki bir dayanağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yerleşik yargısal kararlara göre manevi tazminat isteminde bulunabilmek için sözleşmeye aykırı davranışın aynı zamanda kişilik haklarını da zedelemesi gerektiği, başlı başına sözleşmeye aykırı davranışın manevi tazminat isteme hakkını vermediği, somut olayda davacı yanın sözleşmedeki ödeme koşullarına uymadığı, davalıya verilen 3 adet çekin sözleşmedeki düzenlemeye aykırı olarak verildiği ve davalı yanca kabul görmediği, sözleşmenin 12/7 maddesi uyarınca davalının ödeme planını kabule zorlanmasının mümkün olmadığı,

esasen davalı yanca cari borç ilişkisi içinde borcun ödenmesine yönelik olarak verilen teminat mektubunun paraya çevrilmesi de gerçekleşmemiş olup, davacı yan cari hesap borcunu belirli tarihlerde yapılan kısmi nakit ödemeleriyle kapatmış olduğundan manevi tazminatın koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.