Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/8307 K.2013/12301

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; taraflar arasında akdedilen finansal kiralama sözleşmesine göre davalı bankanın sözleşme tutarının %10'u kadar bir meblağı proje kesinleşmeden peşinatın tahsili mümkün olmamasına rağmen peşinata karşılık olarak sözleşmeye aykırı ve teminat anlamına gelecek şekilde müvekkilin hesabından o günkü kur üzerinden hesaplayarak 19.600,00 Euro karşılığı 34.000,00 TL olarak 24.09.2007 tarihinde çektiğini ve bloke ettiğini, daha sonra müvekkilinin başka bir hesabına 18.04.2008 tarihinde Yunanistan'dan gelen ihracat bedeli ve satın alınan Euro ile birlikte toplam 27.677,00 Euro hesabından 21.04.2008 tarihinde kesildiğini,

davalıya ilk alınan teminatın sözleşmeye aykırı olduğu hatırlatıldığında davalı bankanın hatasını kabul ettiğini ve teminat adı altındaki 19.600,00 Euro bloke hesaba o tarihteki kur üzerinden hesaplanarak 34.000,00 TL olarak 28.04.2008 tarihinde yatırıldığını, ancak her iki tarih arasında müvekkilinin kur farkı nedeniyle 6.883,52 TL alacağı olduğunu belirterek 6.883,52 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkil bankanın müşterisi olan davacıya 200.000,00 Euro'luk genel kredi limiti tahsis edildiğini, mal bedeli üzerinden %10 peşinat alınacağının belirtildiğini, davacının 196.000,00 Euro'luk leasing talebinde bulunduğunu, taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi ve finansal kiralama sözleşmesi ile davacıya finansal kiralama işlemi yapıldığını, finansal kiralama konusu malın bedelinin satıcı firmaya üç aşamada ödendiğini,

kredi komitesi kararı gereğince davacıdan alınan %10 teminatın davacının hesabında Euro cinsinden para mevcut olmadığından ve davacının talimatı olmadan döviz alış-satışı yapılamayacağından TL hesabından 24.09.2007 tarihinde 34.000,00 TL olarak proje kesinleşinceye kadar bloke altına alındığını, davacının iddia ettiği gibi Euro hesabındaki mevcut para TL'ye çevrilerek ya da TL hesabındaki para Euro'ya çevrilerek blokeye alınmadığını,

mal bedelinin tamamının müvekkil banka tarafından ödenmesiyle projenin kesinleştiğini ve bunun üzerine 21.04.2008 tarihinde 34.000,00 TL üzerindeki bloke kaldırılarak davacının kullanımına hazır hale getirildiğini, aynı tarihte davacının Euro hesabındaki mevcut bakiyeden 25.03.2008 vadeli 4.307,57 Euro'luk taksit ve 3.769,43 Euro gümrük masrafı olmak üzere toplam 27,677 Euro'nun tahsil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacı hesabındaki 34.000,00 TL 'nin blokeye alındığı 24.09.2007 tarihindeki Euro döviz satış kuru gözetilerek yapılan hesaplamada 34.000,00 TL ile 24.09.2007 itibariyle 19.593,15 Euro alınabileceği gözetilerek 39.196,10 TL olarak hesaplandığı, yani davalı banka 19.593,15 Euro karşılığına denk gelen 34.000,00 TL 'yi bloke edip serbest bıraktığına göre davacı hesabına noksan geçildiği ve bu durumda da davacının kur farkından dolayı uğradığı zararın 5.196,10 TL olduğu, tarafların bu zarardan %50'şer nisbetinde sorumlu bulundukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.598,05 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazları ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı dava dilekçesinde avans faizi istemesine ve tarafların tacir sıfatını taşımasına göre avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi bozmayı gerektirmiş ise de bu husus tek başına yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.