KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/1210 E., 2014/6013 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2014
- Mahkemesi
- Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/02/2013
- Numarası
- 2012/363-2013/47
Karar Metni
244 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile davalıların miras bırakanı olan M.. T.. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi çerçevesinde bu kişiye kredi kullandırıldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine M.. T..’un mirasçısı olan davalılar aleyhine başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatı ödenmesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, alacağın zamanaşımına uğradığını, borcun kaynağı olan çekler hakkında talepte bulunulamayacağını belirterek davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davalıların miras bırakanı olan M.. T..’un kullandığı kredi borcunu ödemediği, davalıların bu borçtan mirasçı sıfatıyla sorumlu oldukları , bu nedenle itirazların haksız oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.
Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan icra takibine yapılan itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasıdır. Mahkemece davalıların miras bırakanı ve asıl borçlu olan M.. T..’un kredi borcunu ödemediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmişse de verilen bu karar eksik incelemeye dayanmaktadır. Mahkemece yapılacak iş davalıların sorumluluklarının hangi miktarda olduğu kredi sözleşmesi, banka kayıtları , yapılan ödemeler ve temerrüt tarihi dikkate alınarak konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak belirlenmesi olup bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/1210, K. 2014/6013, 27 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama