Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/1224 K.2014/8195

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. C.. Ş.. ile davalı vek. Av. U.. T..'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, Genel Kredi Sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için davalı kefil aleyhine girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali davasıdır.

Davalı vekili, müvekkilinin 03.06.2005 tarihli Genel Kredi Sözleşmesinde hukuken geçerli bir kefaletinin bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; icra takibine dayanak olan Genel Kredi Sözleşmesinin bazı sayfalarında davalının imzasının bulunmadığı, ödeme planının tamamında da davalının imzasının yer almadığı, davalının BK 583 ve 586 maddeleri gereği usulüne uygun bir kefaletinden ve taahhüdünden bahsedilemeyeceği davalının kefalet senedinde ödeyeceği muayyen miktarın gösterilmediği gerekçesiyle davanın reddine, davalının kötüniyet tazminatı isteminin de şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

BK'nun 484. maddesi gereğince kefalet akdinin geçerliliği, sözleşmenin yazılı şekilde yapılması ve kefilin sorumlu olacağı miktarın açıkça belirlenmiş olmasına bağlıdır. Ancak kefaletin geçerliliği yönünden 12.04.1944 tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının da dikkate alınması gerekir.

Sözü edilen kararda “kefillik sözleşmesinde kefilin ödeyeceği miktarın gösterilmiş olup olmadığının ve senetten böyle belirli bir miktarının anlaşılabilip anlaşılamayacağının hakim tarafından kendiliğinden gözönüne alınması gerektiği”ne değinilmiştir. Buna göre, kefalet sözleşmesinden, kefilin sorumlu olacağı belirli bir miktarın mevcudiyeti anlaşılabiliyorsa sözleşmenin geçerli olacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda, davalı kefil tarafından imzalanan kredi sözleşmesinin 1. maddesinde kredi borçlusu T.. İnş. Mim. Taah. Tic. Ltd. Şti.'ne 250,000 TL kredi kullandırıldığı açıkça yazılıdır.

Bu durumda, kefaletin geçerli olduğu dikkate alınarak davacı bankanın icra takip tarihi itibariyle talep edebileceği alacağın tutarı saptanıp uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.