Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/17678 K.2015/4941

Taraflar arasındaki ayıplı malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılardan ....' nden 13.10.2010 tarihinde sıfır olarak 2011 model .... marka aracı 37.250-TL bedelle satın aldığını, aracın trafiğe çıktığı tarihten beri arızalandığını, en önemli arızasının otomatik vitesinin takılması ve aracın bulunduğu yerde durması olduğunu, satıcı şirket ... yetkili servisinde 3 defa tamir gören aracın tamir edilemeyeceğinin yetkili servis tarafından beyan edildiğini, müvekkilince davalılara gönderilen 17.09.2012 tarihli ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını belirterek, ayıplı aracın aynı ya da üst model ayıpsız yenisi ile değiştirilmesine,

bu mümkün olmadığı takdirde satış bedeli 37.250-TL'nin 13.10.2010 fatura tarihinden itibaren uygulanacak en yüksek mevduat faizi ile birlikte müteselsil olarak davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, davacının iddialarının asılsız olduğunu, diğer davalıdan aldıkları bilgiye göre araçta sadece 2 defa vites takılma sorunu bulunduğunu ve yetkili servisten son çıkış tarihinin 22.08.2011 olup, bu tarihten sonra aynı soruna dair bir bildirim yapılmadığını, arızanın garanti kapsamında tamamen giderildiğini, araçtan faydalanmayı engelleyen bir durum da bulunmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiğini, aracın ayıplı da olmadığını, şikayetin onarım yoluyla giderildiğini, onarım hakkının kullanılmasından sonra aracın değişiminin talep edilebilmesi için gerekli koşulların oluşmadığını, aracın üst modelle değişiminin istenemeyeceğini, araç halen davacıda olduğundan faiz de talep edilemeyeceğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, aracın 13.10.2010 tarihli fatura ile davalı .... tarafından davacıya satıldığı ve diğer davalı şirketin de aracın ithalatçısı olduğu, aracın garanti süresi içerisinde 2 kez MTA arızasından dolayı yolda kalması nedeniyle çekiciyle yetkili servise alındığı, servis kayıtları ve bilirkişi kurulu tarafından yapılan incelemede araçta halihazırda vites geçişlerinin uyumsuz olduğunun gözlendiği, araçtaki ayıbın üretim hatasından kaynaklanan gizli ayıp olduğu,

ayıbın ilk olarak 20.04.2011 tarihinde ortaya çıktığı, satış sırasında alıcı iğfal edilmemiş olmakla birlikte araçtaki sorun ortaya çıktığında yetkili servisin araçtaki sorunun giderildiğini belirterek aracı davacı alıcıya verdiği ve davacı alıcının da bu beyana güvendiği, yetkili servisin davacıyı doğru ve yeterli bir şekilde bilgilendirmesi ve bu sorunun ileri tarihlerde de ortaya çıkabileceği konusunda uyarması gerektiği gerekçeleriyle, davanın kabulü ile,

... plakalı aracın ayıplı olmasından dolayı satıcı ...'ne iadesine ve trafik kaydının devir masrafları satıcıya ait olmak üzere satıcıya devrine, aynı marka ve özellikte ayıpsız 2011 veya daha üst model bir aracın müteselsil olarak davalılardan alınıp davacıya verilmesine veya 37.250-TL'nin 02/10/2012 tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte müteselsil olarak davalılardan alınıp, davacıya verilmesine, 6098 S.

TBK'nun 87.maddesi uyarınca edimlerden birini seçme hakkının davalılara ait olmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Mahkemece, davaya konu araç halen davacı elinde olduğundan davalı satıcı ...'ne iadesine karar verilen araç bedeli için faizin başlangıç tarihinin aracın teslim tarihi olması gerektiği nazara alınmaksızın, faizin başlangıcı olarak 02.10.2012 tarihinin belirlenmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun görülmüştür.