Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/18493 K.2015/8515

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalının müvekkilleri aleyhine 19.000 TL bedelli senede dayalı olarak icra takibi yaptığını, müvekkillerinin davalıdan 60.000 TL bedelle gezi teknesi satın aldıklarını ve toplam 56.000 TL ödeme yaptıklarını belirterek müvekkillerinin takibe konu senetteki borcun 15.000 TL asıl ve buna ilişkin fer'ilerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, gezi teknesinin 80.000 TL bedelli davacılara satıldığını, 21.000 TL nakit ve 20.000 TL bedelli iki adet, 19.000 TL bedelli bir adet senet olmak üzere toplam 3 adet senet alındığını, dava konusu senedin ödenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sözleşme gereği ödenmesi gereken miktarın 80.000 TL olduğu, ödenen miktarın 75.834,75 TL olduğu, davacının davalıya 4.165,25 TL ana para borcu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibe konu 15.000 TL bedelli senedin 10.385 TL sinin davacılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, icra takibine konu 19.000 TL bedelli senedin 15.000 TL lik kısmı için menfi tespit isteminde bulunmuştur. Mahkemenin gerekçeli kararında da 19.000 TL lik senedin 15.000 TL lik kısmı yönünden menfi tespit istendiği belirtilerek devamında sözleşme gereği ödenmesi gereken miktarın 80.000 TL olduğu, ödenen miktarın 75.834,75 TL olduğu, davacının davalıya 4.165,25 TL ana para borcu bulunduğu tespit edilmiş, ancak gerekçeli kararın hüküm fıkrası kısmında davanın kısmen kabulü ile takibe konu 15.000 TL bedelli senedin 10.835 TL si yönünden davacıların davalılara borçlu olmadığının tespiti yönünde karar verilmiş olup, hüküm ile gerekçe arasındaki bu çelişki nedeniyle HMK’nın 294 ve 297 maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Aslı gibidir.