Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/20348 K.2015/15606

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin ...ayisi olan davalının 88 adet fatura bedeli toplamı olan 48.493,22 TL'yi müvekkiline ödememesi nedeniyle başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fatura konusu mallara karşılık davacıya verilen ve tahsil edilen çek bedellerinin dikkate alınmadığını, çek bedelleri düşüldüğünde borcun olmadığını, faiz oranının yüksek olduğunu savunarak, davanın reddine ve %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının müşteri çeklerini verdiği... ve ...'in davacı şirketin hem ortakları ve hem de yetkili temsilcisi olduğu, ... ve ...klerin davacı şirkete yapılmış ödeme olarak kabulü ile, bu ödemeler düşüldüğünde davalının 3.776,01 TL asıl borç ile temerrüt tarihinden takip tarihine kadar 1.353,67 TL faiz borcu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı icra takibinde cari hesaba dayanarak alacak isteminde bulunmuş, mahkemece yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda davacının şirket ortağı ve yöneticilerine davalı tarafından verilen çeklerin şirkete yapılan ödeme kabul edilerek kısmen kabul kısmen red kararı verilmiştir.

Ödeme olarak kabul edilen çeklerin 2004 yılından başlayıp, 2007 yılının sonuna kadar devam ettiği, bu çeklerde davalı lehtar ve ciranta konumunda olup, şirket ortakları ve yöneticileri ...ve ...'un hamil konumunda olduğu, davalı tarafından doğrudan şirket adına yapılmış ciro olmadığı halde, bu ödemelerin davalı tarafından şirkete olan borcunun ifası olarak kabul edilmesi doğru olmadığından mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.