Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/3336 K.2014/6462

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhinde yaptığı 23.08.2012 vade tarihli 100,000 TL bedelli bononun davalıya teminat olarak verildiğini ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının, bononun müvekkiline teminat olarak verildiğine ilişkin iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerektiğini belirterek davanın reddine, %20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının teminat iddiasının yanı sıra ortağı olduğu şirketi devir ettikden sonra yeni şirket sahiplerinin borcundan sorumlu olmadığından senedin bu borç nedeniyle paraya çevrilemeyeceğini, borçlu olmadığını talep ettiği, 6098 sayılı TBK'nun 202. maddesine göre; iki yıl süreyle önceki ortağın, şirketi devralanla birlikte müteselsil borçlu olarak sorumlu olduğu, senedin tanzim tarihinin 27.01.2011, vade tarihinin 23.08.2012, şirket hisse devrinin ise 11.03.2011'de gerçekleştirilip 24.03.2011 tarihinde ilan edildiği, buna göre şirket hisse devrinin vadeden önce olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu senedin keşidecisi dava dışı Z... İnşaat Ltd. Şti., lehtarı davalı banka olup davacı ise kefilidir. Bononun bankaya davadışı Z... İnşaat Ltd. Şti. ile kredi ilişkisi çerçevesinde verildiği ve teminat senedi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda banka elindeki teminat bonosunun teminat altına aldığı alacağını ispatlamak ile yükümlüdür. Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hukuki tavsifte de hataya düşülerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.