Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2014/383 K.2014/4185

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı-karşı davalı vekili, müvekilinin örme yaka kumaş yapmak üzere davalı-karşı davacı şirketten oranj renk dikiş ipliği satın aldığını, ham pamuk ve oranj polyester iplikten örülen kumaşların boyama işlemi esnasında kumaşın polyester kısımlarının renginin değiştiğinin tespit edildiğini, hem boyahaneye hem davalı-karşı davacıya ayıp ihbarında bulunulduğunu, yaptırılan bilirkişi incelemesi ile ayıbın boyalı polyester ipliğin özelliklerinden kaynaklandığının tespit edildiğini, ayıplı olan kumaş maliyeti çıkarılarak 4.899,00 TL bedelli faturanın ve ayıplı mallarınn davalı-karşı davacıya gönderildiğini,

ancak davalı-karşı davacının haksız olarak faturaya itiraz ettiğini ve malları teslim almaktan kaçındığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ayıp nedeniyle uğranılan zarar toplamı olan 4.899,00 TL'nin davalı-karşı davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacı-karşı davalının satın aldığı ipliklerle ilgili olarak yasal sürede ayıp ihbarında bulunmadığını, ayrıca satılan ipliklerin ayıplı olmadığını, ipliklerin pamukla birlikte boya işleminden geçirileceğinin müvekkiline bildirilmediğini, boyama öncesinde taraflarından teknik bilgi de istenmediğini, sorumluluğun boya işlemini yapan firmaya ait olduğunu, davacı-karşı davalının da müterafik kusuru olduğunu, davacı-karşı davalı tarafa borçları olmadığı gibi 3.179,88 TL alacaklı olduklarını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, 3.179,88 TL'nin davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir..

Mahkemece toplanan delillere göre; 4.899,93 TL miktarlı reklamasyan faturasının davalı-karşı davacının ticari defterlerinde kayıtlı olmadığı, satıma konu ipliklerdeki ayıbın basit bir kontrolle anlaşılabilecek nitelikte olduğunun tespit edildiği, gerçekten de ayıbın boyama ile ortaya çıktığı, davacının iplikleri dokutup boyamadan önce gerekli muayene yükümlülüğünü yerine getirip gerekli ayıp ihbarında bulunmadığı ve dolayısıyla ayıp ihbarına bağlı haklarını kullanamayacağı, bu durumda davalı-karşı davacının davacı-karşı davalıdan 3.180,16 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava ayıba karşı tekeffül hükümlerine dayanmaktadır. Davacı 25/01/2012 tarihli faks mesajı ile satılanda ayıp olduğunu bildirmiş ve daha sonra bununla ilgili olarak İTÜ labaratuvarında inceleme yaptırmıştır. Her ne kadar mahkemece bilirkişi raporu alınmış ise de raporda teknik bilirkişinin ayıp konusunda kesin bir tespiti bulunmamaktadır. Hukukçu bilirkişinin ise mesleki ve teknik bilgi gerektiren bir konuda ayıp yönünden değerlendirmede bulunması usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Mahkemece, hükmün gerekçesinde bilirkişi raporundaki değerlendirmeye yer verilmiş olmakla birlikte ayrıca ''gerçekten ayıbın boyama ile ortaya çıktığı'' biçiminde bir değerlendirmeye yer verilmiş, bu şekilde hükmün gerekçesi kendi içinde çelişmiştir.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman kişilerden oluşturulacak 3 kişilik yeni bir bilirkişi heyetinden iddia ve savunma çerçevesinde ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli biçimde rapor alınıp, ayıp ihbar süreleri üzerinde de durulup tartışılarak deliller hep birlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.