KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2014/4015 E., 2015/1252 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davalıdan alınacak mal karşılığı olarak davalıya 01.12.2009 ve 30.12.2009 tarihinde verdiği (4) adet çekin bedeli olan 56.000,00 TL.yi ödediğini, ancak davalının çek bedelleri tutarında mal teslim etmediğini belirterek 56.000,00 TL alacağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını, davacıdan alacaklı olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraflar arasında 2010 yılındaki ticari ilişkide de uyuşmazlık yaşanması üzerine, uyuşmazlığın ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/577 Esas, 2012/125 Karar sayılı dosyasında incelenip, karara bağlandığı, davacı tarafın anılan dava dosyasındaki dava dilekçesinde davalı tarafla 2009 yılında mal alışverişi yapıldığı ve sorun yaşanmadığını, uyuşmazlığın 2010 yılında yaşandığını kabul ettiğini, bu beyana rağmen iş bu dosyada 2009 yılında meydana gelen alışveriş sebebiyle alacak talebinde bulunduğu, iddianın miktar itibariyle tanıkla ispatının mümkün olmadığı, alacağa ilişkin yazılı delil sunulmadığı gibi yemin teklif hakkının da kullanılmayacağının beyan edildiği gerekçeleriyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2014/4015, K. 2015/1252, 29 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama