Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/13590 K.2016/4187

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalıya ait bulunan ... isimli iş yerini 01.09.2006 tarihli alım satım ve devir sözleşmesi ile iş yerinde bulunan tüm demirbaş makinelerle birlikte devir aldığını, sözleşme uyarınca tüm makinelerin müvekkiline teslim edildiğini, sözleşme bedelinin ise 250.000,00 TL olduğunu ve ödeme için senetler verildiğini, daha sonra sözleşmeye konu makinelerin teslim alınmasından sonra finansal kiralama ile satın alındığı ve borçlarının ödenmediği,

yine makinelerin bakımlarının yaptırılmadığının ortaya çıktığını, finansal kiralama şirketine olan borçlar ödenmediğinden bir kısım makinelerin de icra yoluyla muhafaza altına alınmak üzere götürüldüğünü, bunun üzerine sözleşmeye konu tüm makinelerin müvekkili tarafından davalıya iade edildiğini, davalının da elinde bulunan tüm evrakları ve senetleri iade edeceğini belirtmiş olmasına rağmen iade etmediğini, bu senetlerden bir tanesiyle de icra takibi başlattığını, oysa müvekkili şirketin davalıya sözleşmeden kaynaklanan borcunun bulunmadığını, davalı elinde bulunan ve icra işlemine konulmuş olan senedin bedelsiz hale geldiğini ileri sürerek,

müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça dosyaya sunulan protokolün takibe konu senetle ilgisinin bulunmadığını, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca leasing firmasının makinelerini geri almasından sonra makinelerin bedeli ve bakım sözleşmesi ile ilgili borçların tenzil edildiğini, böylece borcun ve taksitlerin yeniden düzenlendiğini, senetlerin ise tenzilata göre yapıldığını, önceki anlaşmaya göre taksitlerin 20.000,00 TL olduğunu, 13 aya bölündüğünü ve son taksitin 30.000 TL olduğunu, ancak işletmenin borcu düşüldükten sonra aylık ödemenin 10.000,00 TL'ye indirildiğini, ayrıca davacı tarafından herhangi bir makine tesliminin de yapılmadığını, davacının malları iade etmesi halinde senetlerin geri verileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, davacı yanın 2006 yılına ait defter kayıtlarına göre davalının alacağının 62.345,30 TL olduğu, ayrıca davacı tarafın makinelerin iade edildiği ve aralarındaki ticari ilişki kapsamında borcunun bulunmadığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.