Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/16799 K.2016/15294

Taraflar arasındaki birleşen alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının Ankara 8. İcra Müdürlüğü'nün 2001/1507 sayılı dosyası ile haklarında takibe geçtiğini, vaki itiraz üzerine Ankara 1. Ticaret Mahkemesi’nin 18.09.2003 tarih 2002/165E.-2003/593 K. sayılı kararı ile itirazlarının iptaline karar verildiğini, icra dosyasına 29.07.2004 tarihinde ödeme yaptıklarını, mahkeme kararının Yargıtay tarafından bozulduğunu, mahkemece bozmaya uyarak yeniden yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verildiğini,

bu karar uyarınca fazla ödenen bedel için icranın iadesi talebinde bulunulduğunu ve icra dosyasından davalıya gönderilen muhtıra ile 687.750,85 TL.nin 11.06.2009 tarihinde ödendiğini,29/07/2004 tarihinde davacı şirket tarafından icra yolu ile tahsil edilen 687.750,85 TL'nin, geri tahsil edilen 11/06/2009 tarihine kadar 4 sene 11 ay müddetince haksız olarak davalı şirket uhdesinde kaldığını, davacı yanın bu süre boyunca söz konusu parayı tasarruf edememekten doğan zararlarının doğduğunu, doğan zararın tazmini için davalı yana noter aracılığıyla ihtarname çekilmesine rağmen zararın giderilmediğini,

davacının mahrum kaldığı kardan 875.000,00 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 06/07/2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, davanın esası yönünden ise davalı şirketin davacı yana hiçbir borcu bulunmadığını, müvekkilinin temliknameden doğan alacağın tahsili için icra takibi başlattığını, karşı tarafın itirazı üzerine itirazın iptali davası açıldığını ve mahkemece davanın kabul edildiğini, hüküm gereği olarak davacı yanın icra dosyasına ödemede bulunduğunu ve yatırılan miktarın yasal kesintilerden sonra tahsil edildiğini,

hükmün Yargıtay tarafından bozularak yeniden yapılan yargılama sonucu kısmen kabulüne karar verildikten sonra ise icra dairesi tarafından verilen süre içerisinde iade talep edilen meblağın tamamının icra dosyasına yatırıldığını, mahkeme hükmüne dayanılarak yapılan tahsilatın haksız yere davalı elinde tutulan bir meblağ olmadığını, açılan davanın yasal dayanağının bulunmadığını, davacı tarafça gönderilen ihtarnameye karşıda yasal süresi içinde cevabi ihtarname ile cevap verilerek borca ve tamamına itiraz edildiğini, temerrüt olgusunun oluşmadığını savunarak davanın yetki ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davacı şirketçe davalı hakkında icra takibi yapıldığını, borçlunun itirazı üzerine yapılan yargılamalar neticesinde alacağını gecikmeli bir şekilde 29/07/2004 tarihinde tahsil edebildiğini,davacının davalıdan olan 418.111.732 TL alacağını zamanında alamadığı, gecikmeli bir şekilde tahsil ettiğinin sabit olduğunu, BK'nun 105. maddesine göre müvekkilinin zararının temerrüt faizinden fazla olduğunu, bu zararı borçludan talep etme hakkı bulunduğunu, munzam zararın gerçekleştiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla 10.000,00 T'lik munzam zarar tazminatının avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, davanın zaman aşımına uğradığını,dava konusuyla ilgili kesin hüküm bulunduğunu, davacının davalı şirketten munzam zarar adı altında herhangi bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, asıl davada davalının mahkeme ilamına göre tahsil ettiği parayı İİK'nun 40/2 maddesi uyarınca muhtıranın kendisine tebliğinden itibaren süresi içinde yatırdığı,sözkonusu parayı mahkeme ilamına dayanarak tahsil ettiği,yasadan kaynaklanan hakkını kullanması nedeniyle kusurundan söz edilebilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davada ise davacı alacaklının munzam zararını ispatlayamadığı gerekçesiyle birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.