KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/1702 E., 2015/17125 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 05/12/2014
- Numarası
- 2011/428-2014/504
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. F.. İ.. ile davalı vek.Av.E. T.'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya faturalarla mal satıp, teslim ettiğini, malların bedelinden bakiye kısmı ödemediği gibi davacıyı kötüleyici sözlerle manen zarara uğrattığını belirterek, 128.056,50 TL toplam tutarlı mal bedelinin ve 20.000,00 TL manevi tazminatın ihtarname tarihi olan 10.06.2011'den itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki akdi ilişkiyi inkar ederek, davacının alım satım ilişkisini ve mal teslimini yazılı delillerle ispat etmesi gerektiğini, manevi tazminat şartlarının da bulunmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, taraf defterleri ile dosyadaki bilgi ve belgeler incelenerek düzenlenen bilirkişi kurulu raporu ile toplanan delillere göre, davacının davalıya mal teslimini kanıtladığı, davalının mal bedelini ödeme yükümünü yerine getirmediğinin anlaşıldığı, manevi tazminat şartlarının ise oluşmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, 128.056,50 TL'nin temerrüt tarihi olan 03.07.2011 'den işleyecek reeskont faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/1702, K. 2015/17125, 17 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama