KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/3482 E., 2015/15300 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya evini satıp tapuda devrettiğini, o tarihte henüz iskanı alınmadığından davalıya iskanın teminatı amacıyla 10.000,00 TL bedelli bir senet verdiğini, ancak davalının boş olan vade tarihini doldurarak senedi icra takibine konu ettiğini belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının takibe konu senedin teminat senedi olduğu ve tahsil tarihinin sonradan doldurulduğu yönündeki iddialarının doğru olmadığını, senedin teminat senedi olduğu kabul edilse bile takip tarihi itibariyle iskanın alınmamış olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre; davacının davalıya satmış olduğu evin iskanının alınmasını teminen davaya konu senedi düzenleyerek verdiği, senede iskanın alınmasını müteakip senedin iptal edileceğinin yazıldığı, satışa konu evin iskanının yargılama sırasında 19/03/2014 tarihinde alındığı, talep dava tarihi itibari ile değerlendirilecek ise de, taraflarca iskanın alınması ile senedin iptal edileceği kararlaştırıldığından davanın kabulünün gerektiği, bunun yanında davacının tazminat talebinde haklı olmadığı,
ayrıca davalının davaya konu senedin teminat amaçlı verildiğini kabul etmemesi sebebiyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davacının takibe konu senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/3482, K. 2015/15300, 23 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama