Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/5027 K.2015/14543

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kabulüne dair verilen hükmün temlik alan davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkiline ait iki adet taşınmaz üzerinde davalı banka lehine 26.05.2002 tarihinde 25.000 TL bedel ve 15.000 TL bedel üzerinden ipotek tesis edildiğini, davalı bankanın Ç.. 3. Noterliğinin 27.01.2006 tarihli ihtarnamesi üzerine davalı banka hesabına 02.02.2006 tarihinde 20.000 TL' nin depo edildiğini, edimini yerine getiren müvekkilinin davalı bankaya keşide ettiği Ç... Noterliğinin 22.01.2010 tarihli ihtarnamesi ile ipoteğin kaldırılmasını talep ettiği halde ipoteğin kaldırılmadığını ileri sürerek, müvekkillerine ait iki adet taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin temlik aldığı A... T...A...Ş tarafından dava dışı asıl borçlu B..G.. Ürünleri..Ltd. Şti.ne kullandırılan ticari artı para kredisi, biz kart kredi sözleşmesi ve acil ihtiyaç kredisinden doğan kredi borçlarının teminatı olarak dava konusu ipoteklerin alındığını, bu borçlara ilişkin iki adet icra takip dosyasında alacakların henüz tahsil edilmediğini, davacının temlik eden bankaya 20.000 TL ödeme yaptığına dair dekont veya tahsilat makbuzunun dosyaya ibraz edilmediğini, kaldı ki davacının müvekkiline ihtarname de keşide etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davalı bankanın 15.05.2012 tarihli müzekkere cevabı ile örtüşecek şekilde teminat mektuplarına ilişkin risklerin 07.02.2006 tarihinde kapatıldığı, mektupların paraya çevrilmediği ve hükümsüz olduğunun banka kayıtlarından da teyit edildiği,

bu itibarla 02.02.2006 tarihinde depo edilen 20.000,00 TL teminat mektubu bedelinin, 07.02.2006 tarihinde riskin sona ermiş olması ve teminat mektuplarının hükümsüz kalması sebebiyle, şayet varsa diğer banka borçlarına 07.02.2006 tarihi itibariyle mahsup edilmesi gerektiği, davalı yanın, doğmuş ve doğacak alacaklar kapsamında ipoteğin dayanağı olarak gösterdiği Ç..

1. İcra Müdürlüğünün 2010/1710 E. ve Çorum 2. İcra Müdürlüğünün 2010/1776 E. sayılı icra dosyalarının takip tarihlerinin ise 02.03.2006 ve 04.04.2006 tarihleri oldukları, bu itibarla teminat mektubu bedeli olarak depo edilen ve riskin sona ermesi üzerine 07.02.2006 tarihinde borçlulara iade edilmesi gereken 20.000,00 TL'den takiplere konu 17.438,00 TL banka alacağının mahsup edilmesi gerekeceği, bu şekilde bankanın talep edebileceği başkaca bir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu iki adet taşınmaz üzerindeki alacaklısı A..

A..Ş. olan ipoteklerin fekkine karar verilmiş, hüküm temlik alan davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temlik alan davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacılar S.. ve S.. Ö..'ün murisi S..Ö..tarafından kendisine ait dükkan üzerinde ve davacı M.. Ç.. tarafından kendisine ait mesken üzerinde temlik eden A.. A..Ş .lehine verilen ipoteklerin borç ödendiğinden kaldırılması istemine ilişkindir.

Davada harca esas değer 25.000 TL olarak gösterilmiş ise de dava konusu iki adet taşınmaz üzerindeki toplam 40.000 TL bedelli ipoteklerin kaldırılması istendiğinden bu miktar üzerinden harç hesabı yapılması gerekirken mahkemece, dava dilekçesinde harca esas değer olarak gösterilen tek taşınmaz üzerindeki ipotek bedeli 25.000 TL üzerinden harç hesaplanarak hüküm kurulmuştur.

Harç kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiği gibi, bu husus aleyhe bozma yasağının istisnalarından biridir.

Somut olayda dava konusu iki adet taşınmaz üzerindeki toplam ipotek bedeli 40.000 TL üzerinden karar tarihi 2014 yılı itibariyle toplam 2.732,4 TL harca hükmedilmesi ve davacı tarafından yatırılan 426,94 TL nin mahsubu ile 2.305,46 TL nin davalıdan tahsiline şeklinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde yanlış hesaplama ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sy.

HMK'nın geçici 3. md. Delaletiyle 1086 sy. HUMK'un 438/7. maddesi hükmü uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.