Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/5055 K.2015/12769

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya hiçbir borcu bulunmamasına rağmen icra takibine konu senedi müvekkilinin kardeşi ile davalı arasındaki borç ilişkisi sebebiyle kardeşinin hatırına imza attığını, senet meblağı kadar müvekkilinin taşınmazdaki hissesinin davalıya gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile devredildiğini, senedin bedelsiz kaldığını ileri sürerek müvekkilinin icra takibine konu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarını yazılı delil ile kanıtlaması gerektiğini savunarak davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; takibe konu senedin kayıtsız şartsız bir borç ikrarı mahiyetinde olup davacının hatır senedi olduğu yada bedelin malen ödendiği hususunu yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine ve davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün, davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkindir. Dava değeri üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 12. maddesine göre hesap edilen nisbi vekalet ücreti 1136,28 TL olup tarifenin anılan maddesi uyarınca hesaplanan nisbi vekalet ücreti tarifede belirlenen maktu vekalet ücretinin altında kalamayacağından bu durumda hükmedilmesi gereken vekalet ücreti 1500,00 TL'dir. Vekalet ücretinin hesabında hata yapılması usul ve yasaya aykırı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sy. HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sy. HUMK'un 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.