KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/5140 E., 2015/17092 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
237 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz talebinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
İhtiyati haciz isteyen vekili, taraflar arasında tüketici kredisi sözleşmesi ve bankacılık hizmetleri sözleşmesi imzalandığını belirterek, sözleşme hükümlerince kullandırılan kredi borcundan kaynaklanan alacağının tahsilinin temini amacıyla ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununa dayanılarak kart çıkaran kuruluslar tarafından kredili mevduat hesabı kullananlar aleyhine açılacak davalara bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin usulden reddine... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğuna karar verilmiş, karar ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen 15.08.2013 tarihli tüketici kredisi sözleşmesi nedeniyle kullandırılan krediden ve bankacılık sözleşmesi nedeniyle verilen banka kartından yapılan nakit çekimlerinden kaynaklanmaktadır. 28.11.2013 tarihli ve 28835 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve yayımı tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülen 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra oluşan banka kredi kartı uyuşmazlıklarında görevli mahkeme anılan Kanunun 3/1-k-l, 73/1 , 83/2 ve geçici 1. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenmelidir.
Mahkemece, somut olayda dava tarihi gözetilerek tüketici mahkemesi görevli olduğu halde yanılgıya düşülerek Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/5140, K. 2015/17092, 17 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama