KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/8610 E., 2015/12521 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, dava dışı bir şirketin davalı bankadan kullanacağı kredilerin teminatını oluşturmak üzere müvekkili adına kayıtlı iki adet taşınmazın davalı banka lehine ipotek edildiğini, şirketin borcunu ödediğini, ancak davalı bankanın müvekkilinin ipoteklerin fekki yönündeki talebini reddettiğini belirterek 8773 yevmiye numaralı 400.000,00 TL bedelli ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, görev itirazında bulunduklarını, zira bu davaya bakmakla görevli mahkemelerin Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, ayrıca davacı iddialarının haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre; davanın niteliği ve davacı tarafın tacir olmaması nedeniyle görev itirazının yerinde görülmediği, yargılama sırasında davacının ipoteğin fekki talebinin davalı tarafça yerine getirildiği gerekçesiyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık, dava dışı bir şirketin davalı banka ile akdetmiş olduğu genel kredi sözleşmesi uyarınca kullanacağı kredilerin teminatı amacıyla tesis edilmiş ipoteğin fekki istemine ilişkindir. Dava konusu genel kredi sözleşmesi 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinde belirtilen bir bankacılık işlemi olduğundan,bu davanın ticari dava vasfında olduğu ve somut olayda Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/8610, K. 2015/12521, 12 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama