Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/11026 K.2017/5596

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı bankadan 2000 tarihinde 1.500 TL çiftçi kredisi çektiğini, 2006 tarihinde faizi ile birlikte 4.540 TL olarak bankaya ödendiğini, borç bittiği halde davalı bankanın icra takibi başlattığını, davalı bankanın ödenmiş borcu icra takibine konu edemeyeceğini belirterek davalıya borçlu olmadığının tespitini, %20 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tarımsal kredi kullandığını, kredinin ödenmemesi üzerine 29/05/2002 tarihinde 4.750,00 TL üzerinden icra takibine geçildiğini, icra takibine geçildikten sonra kredi borcuna ilişkin olarak 16/08/2006 tarihinde 3.450,00 TL nin dava dışı Baki Bilir'den, 28/08/2006 tarihinde 247,00 TL'nin dava dışı ...'den, 07/09/2006 tarihinde 310,00 TL'nin dava dışı ...den tahsil edildiğini, belirtilen tutarların davalının borcundan düşüldüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı banka tarafından davacının kredi borcunun iki defa yapılandırılarak takipten kaldırıldığı, davacı tarafça yapılandırılan kredi borcuna ilişkin taahhütlerin yerine getirilmediği, davalı banka tarafından yapılandırma işleminin iptal edildiği, borcun 2.622,83 TL olarak yeniden takip hesabına aktarıldığı, davacının kefilleri tarafından 16/08/2006, 28/08/2006, 07/09/2006 tarihlerinde toplam 4.007,00 TL ödendiği, davalı bankanın ödemeleri ana para alacağından düştüğü, ana para borcunun kapandığı, davacının ödemelerden sonra icra masrafı ve avukatlık ücreti hariç 6.393,72 TL faiz borcu kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.