KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2016/11467 E., 2017/5385 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2017
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı ... Av. ... ile davalı R .... Hiz. San. ve Tic. A.Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22/01/2015 gün ve 2012/287-2015/42 E.-K. sayılı hükmün temyiz isteminin reddine ilişkin Dairemizin 07/03/2016 gün ve 2015/12809-2016/4052 E.-K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
1-Yerel mahkeme hükmü davacı vekiline 19/03/2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili aynı gün yasal temyiz süresi içinde kararı temyiz etmiştir.
Davalı vekili ise katılma yolu ile kararı süresinde temyiz etmekle birlikte çıkarılan muhtıraya rağmen eksik harcı tamamlamaması nedeniyle 12/08/2015 tarihli ek karar ile davalı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu durumda maddi hata sonucu " davacı vekilinin katılma yolu ile temyiz isteminin reddi" kararımız yerinde olmayıp, Dairemizin maddi hataya ilişkin 07/03/2016 gün ve 2015/12809-2016/4052 E.-K. Sayılı temyiz isteminin katılma yolu ile reddine dair kararın kaldırılmasına ve davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.
2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3-Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup, kabul olunan 401.272,45 TL üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı yararına 29.450,89 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 29.050,89 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp, kararın bu nedenle bozulması gerekmişsede bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2016/11467, K. 2017/5385, 22 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama