Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/12478 K.2017/6969

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR -

Davacı vekili, müvekkiline ait kredi kartından internet üzerinden müvekkilinin izni ve rızası olmadan 3.kişiler tarafından harcamalar yapıldığını,bu harcamaların her ay küçük miktarda harcamalar yapıldığından ve hesap ektresi gönderilmediğinden fark edilmediğini,davalı bankanın gerekli güvenlik önlemini almadığından karttan yapılan harcamaların toplamının tarafına iadesi hususunda davalı bankaya başvuru yaptığını, davalı bankaca başvurunun reddedildiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik müvekkilinin kredi kartından rızası dışında kullanılan 5.414,02TL nin davalı bankaya başvuru tarihi olan 02/03/2015 tarihinden itibaren iişletilecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili , dava konusu işlemlerin 07/08/2014 tarihinden sonra hesap ekstrelerine yansıyan yurtdışı harcamalara ilişkin olduğunu, davacının itiraz dilekçesinin 04/03/2015 tarihinde müvekkil bankaya ulaştığını, bu tarihler arasında harcama itirazı, kayıp veya çalıntı bildirimi ve kart hamilinin iradesi dışında gerçekleşen bir işleme dair bildirim yapılmadığını, her ay kart hamininin bildirdiği adresine ekstrelerin gönderildiğini, hesap ekstrelerinin incelendiğinde dava konusu işlemlerin benzerlerinin 20/07/2013 tarihinden sonra mütemadiyen gerçekleştiğinin görüleceğini,kendi kusurundan dolayı müvekkili bankaya haksız yere dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre, davalı banka tarafından 3D Secure ile harcamaların yapıldığına dair bir belge sunulmadığı, bankanın müşterisi davacının sürekli yurt dışı harcamasını kontrol edebilecek bir sisteme sahip olup davacıyı uyardığına dair bir belge dosyada bulunmadığı, davalı banka banka müşterisine açtığı kredinin tüm durumunu izlediği ancak olağan dışı yurt dışı harcamaları müşterisine bildirmediği, davacının ise ekstreleri kontrol etmeyerek az da olsa zararın oluşumunda kusurlu bulunduğu,

bu haliyle davacının %25, davalının ise %75 kusurlu bulunduğu belirtilerek tarafların kusur oranlarına göre yapan hesaplama sonucu davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilerek 4.060,51TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, alacağa dava tarihi olan 15/04/2015 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık banka kredi kartı ile davacının yaptığı harcamalardan kart hamili tarafından yapılmadığı gerekçesi ile ödenen bedelin geri istemine ilişkindir.

5464 sayılı yasanın 16/1.maddesi '' Kart hamili, kendisine tevdi edilen kartı ve kartın kullanılması bir kod numarası, şifre veya kimliğibelirleyici başka bir yöntemin kullanılmasını gerektiriyorsa bu bilgileri güvenli bir şekilde korumak ve başkaları tarafından kullanılmasına engel olacak önlemleri almak, kartın kaybolması, çalınması veya iradesi dışında gerçekleşmiş herhangi bir işlemi öğrenmesi halinde kart çıkaran kuruluşu derhal haberdar etmek zorundadır.''hükmünü içermektedir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna karşı davalı banka davacının kendi kart bilgileri ve şifresini kullanarak 2013 yılından beri yurtdışından alışveriş yaptığını ve gönderilen hesap özetlerine itiraz edilmeksizin ödendiğini bildirerek itirazda bulunmuşsa da davalının bu itirazı değerlendirilmemiştir.

Ayrıca bilirkişi kurulunun yukarıda açıklanan yasa hükmüne göre davacının da sorumlu olduğunu belirtmesine rağmen davalının hangi nedenle kusurlu olduğunu (banka sisteminin kırılması,güvenlik şifrelerinin ele geçirilmesi) gibi unsurların oluşup oluşmadığı değerlendirilmemiştir.

Hal böyle olunca bilişimciden oluşan bir kuruldan inceleme yaptırılarak somut olayda bankanın kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılarak tarafların savunmaları doğrultusunda kazanılmış haklar gözetilerek bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.