KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2016/132 E., 2016/7693 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2016
- Mahkemesi
- ... Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla
- Tarihi
- 09/05/2014
- Numarası
- 2013/565-2014/236
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı şirket arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine davalının kefil olduğunu, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle girişilen icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin 11.645,61 TL 1. asıl alacak, 973,53 TL işlemiş faiz ve 13.464,61 TL 2. asıl alacak, 253,27 TL işlemiş faiz ile 61,34 TL %5 gider vergisi olmak üzere toplam 26.398,36 TL üzerinden devamına ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 11.645,13 TL kredili mevduat hesabı alacağı, bu alacak için takip tarihine kadar işlemiş faiz ve 48,80 TL gider vergisi ile 13.416,26 TL taksitli destek kredisi alacağı, bu alacak için 252,36 TL işlemiş faiz ve 12,62 TL gider vergisi yönünden itirazın kısmen iptali ile takibin bu bedeller üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacağın %20'si oranında 5.012,27 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, taraflar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden davacı lehine 3.045,00 TL, davalı lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
AAÜT'nin 12/2. maddesi uyarınca hükmedilecek vekalet ücretinin kabul ya da reddedilen kısmı geçemeyeceği gözetilmeden davacı aleyhine 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2016/132, K. 2016/7693, 28 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama