Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2016/133 K.2016/133

Dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanığın basit hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 18.09.2014 gün ve 1825-15033 sayı ile;

"6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 'Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.' hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;

28.12.2011 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3 maddeleri gereğince hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olmakla,

Mahkumiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu"

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 08.04.2015 gün ve 1722-439 sayı ile;

"İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı iş bölümü kararına göre, suça sürüklenen çocuğa yüklenen temyize konu suçun TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun temyiz incelemesinin, tebliğnamenin düzenlendiği tarihe göre Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevine dâhil olduğu "

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 2. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İddianamede sanık hakkında sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 157. maddesi gösterilmiş ve eylem; "...müştekilere kendisini otopark görevlisi olarak tanıtmak suretiyle her bir müştekinin irade ve karar özgürlüklerini etkileyip 5’er TL istediği, müşteki Abdullah Kırılkan ‘ın 1 TL verdiği, diğer müşteki ...’un ise 50 TL verip para üzerini beklediği sırada şüphelinin müştekilerden aldığı bu paralarla birlikte kaçarak olay mahallinden uzaklaştığı..." şeklinde anlatılmıştır.

2797 sayılı Kanunun, 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan halinde yer alan; "Ceza dairelerinde; Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, iddianamedeki gerek sevk maddesinden gerekse anlatım içeriğinden sanık hakkında TCK'nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.