Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/14293 K.2018/431

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, davacıların üzerine düşen edimi yerine getirdiklerini,davalının taşınmazı süresinde teslim edemediğini, davacıların haklı olarak sözleşmeyi feshettiklerini ve sözleşme kurulması nedeniyle uğradıkları zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, oluşan ödemelerin ödeme tarihinden itibaren ve menfi zararın zarar tarihinden itibaren davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme gereği davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu bağımsız bölümün teslime hazır olduğunun davacılara bildirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi kurulduğu, yargılama sırasında yapılan keşifte dava konusu işyerinin teslime hazır olmadığının tespit edildiği, borçlu temerrüdü nedeniyle davacıların TBK 123 vd. Maddeleri gereğince sözleşmeden dönme hakkını kullanıp menfi zararını isteyebilecekleri, davacıların ödedikleri taşınmaz bedelini ve sözleşme için yapılan masrafları isteyebilecekleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kabul edilen miktarın ödeme tarihlerinden itibaren ayrı ayrı faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1 - Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- TBK’nın 117. maddesince muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer.

Taraflar arasındaki sözleşmede davacı tarafından yapılan ödemelerin ödeme gününden itibaren faiziyle geri istenebileceğine ilişkin hüküm bulunmamasına ve davacılar tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede de ödenen paranı iadesi konusunda da bir ihtar bulunmadığına göre, dava konusu alacağa dava tarihinden itibaren temerrüd faizi uygulanması gerekirken ödeme günlerinden itibaren temerrüd faizi uygulaması doğru olmadığı gibi; davadan sonra davalı tarafından yargılama sırasında satış bedelinin de ödenmiş olmasına göre satış bedeliyle ilgili davanın konusuz kaldığı gözetilerek,

satış bedeli dışında sözleşme masrafı ve dava tarihinden itibaren talep edilen toplam alacağa ilişkin faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.